BIM چیست؟ آشنایی با BIM

BIM چیست؟ What is BIM

مخفف BIM 

فناوری BIM چیست و چه معنایی دارد؟ شاید بدانید که این به معنای مدل سازی اطلاعات ساختمان است. ممکن است شنیده باشید که کیفیت پروژه ها و ارتباطات چند رشته ای را بهبود می بخشد. شاید شما نیز شنیده اید که این اظهار یک هزینه اضافی برای شرکت است زیرا برنامه ها گران هستند و فقط تعداد کمی از مردم می دانند که چگونه از آنها استفاده کنند.

بیایید با اصول شروع کنیم – BIM به چه معناست و از چه اجزایی تشکیل شده است. در حال حاضر اینجا سخت می شود. در نامگذاری سه اختصار وجود دارد:

• مدل سازی اطلاعات ساختمان Building Information Modeling
• مدل اطلاعات ساختمان Building Information Model
• مدیریت اطلاعات ساختمان Building Information Managment

هر یک از نام های بالا از سه قسمت تشکیل شده است که من در پست به تفصیل توضیح می دهم.

“Building” یا “ساختمان” در فناوری BIM

فناوری BIM کل صنعت AEC (معماری ، مهندسی ، ساخت و سازها) را در بر می گیرد و بدین ترتیب:

• ساخت و ساز ساختمان (ساختمانهای مسکونی ، ساختمانهای عمومی ، فرودگاهها ، بیمارستانها و غیره)
• زیرساخت (جاده ، راه آهن)
• تاسیسات مهندسی (پل ها ، تونل ها ، نیروگاه ها ، همچنین تاسیسات خارج از ساختمان یا شبکه های برق)

طراحان داخلی ، تولیدکنندگان مصالح ساختمانی و مدیران تاسیسات نیز از فناوری BIM استفاده می کنند.

هر یک از این صنایع ویژگی و چالش های خاص خود را دارند. همچنین اغلب برای طراحی یا مدیریت یک مدل از نرم افزارهای مختلفی استفاده می شود. همچنین در اجرای فن آوری BIM در سطوح مختلف پیشرفتی وجود دارد. با این حال ، اساس و مفروضات توسعه پروژه در فناوری BIM مشابه است.

 “Information” یا “اطلاعات” در فناوری BIM

اطلاعات مهمترین بخش در BIM است. مزیت فناوری BIM در آنجاست. در امکان سازماندهی ، سهولت جستجو و وضوح خواندن قطعات مختلف متصل به عناصر می باشد.

هرچه سرمایه گذاری بیشتر باشد ، اطلاعات بیشتری در طول پروژه ایجاد می شود. مدل سنتی جمع آوری و تبادل اطلاعات (ایمیل ، PDF ، ترسیمات) منجر به هرج و مرج اطلاعاتی می شود. کمبود یا تکثیر اطلاعات نادرست یک اتفاق معمول است. اغلب اوضاع در سایت ساخت و ساز را می توان با ارائه مثال مقایسه کرد. بگذارید از تجربه خودم وضعیت واقعی را به تصویر بکشم.

پیمانکار فرعی کارهای الکتریکی، به اطلاعات بیشتری در مورد پروژه نیاز دارد. ما به عنوان یک پیمانکار عمومی ، طراح را فرا می خوانیم. یک طراح که از وظایف خود ملغا شده است ، مدارکی را برای ما می فرستد ، از طریق تلفن یا ایمیل پاسخ می دهد. ما این را به روش خودمان درک کرده ایم (به هر حال ، ما مهندس برق نیستیم) و اطلاعات را به پیمانکار فرعی منتقل می کنیم ، و کار به خوبی پیش میبرد.

گرافیک زیر به درستی آنچه اغلب در طول یک پروژه ساختمانی رخ می دهد را نشان می دهد:

فناوری BIM فرض می کند که هرج و مرج اطلاعاتی بزرگترین مانع برای اثربخشی صنعت ما است. تمرکز بر دسترسی شفاف و سریع به اطلاعات و همچنین داده های با کیفیت بالا است. چطور؟ با استفاده از اشتراک اطلاعات مجیطی و تقسیم داده های ایجاد شده در طی روند سرمایه گذاری به سه گروه داده های گرافیکی ، داده های غیر گرافیکی و مستندات. در زیر من هر یک از عناصر فوق را شرح می دهم.

bim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیستbim چیست

اطلاعات گرافیکی

اینها مدلهای سه بعدی ، شخصیتها و نمادهایی هستند که توسط طراحان ایجاد شده اند ، بازتابی مجازی از شی ساخته شده (اصطلاحاً دوگانگی دیجیتال) متشکل از یک بدنه معماری ، سازه ، تهویه و غیره است. معمولاً برای هر یک مدل جداگانه ای است از این رشته ها ، که سپس برای اهداف هماهنگی در برنامه های مناسب ترکیب می شوند (به عنوان مثال Solibri).

مدل سه بعدی در درجه اول (LOD 100) به عنوان مکانی است که روابط و زمینه را در بین اشیا حاوی اطلاعات فراهم می کند. با ارائه اطلاعات به صورت سه بعدی می توانیم به مکان های خاص ساختمان (به عنوان مثال تداخل سرویس بهداشتی با لوله های تهویه) راحت تر برویم و از نظر تداخل بررسی کنیم. عناصر در فضا تعریف می شوند و به یک سیستم خاص تعلق دارند. به عنوان مثال: با مشاهده ستونی در یک مدل می توانیم مکان دقیق آن ، در فلان اتاق را ببینیم و ارتباط آن با سایر اشیا (تیرها ، سقف ها) را مشاهده کنیم. علاوه بر این ، آن ستون حامل اطلاعات غیر گرافیکی است – با کلیک بر روی آن ، ما می توانیم اطلاعات مختلف اختصاص داده شده توسط شرکت کنندگان در فرآیند سرمایه گذاری را بخوانیم.

آنچه مهم است ما همه اطلاعات را مدل نمی کنیم. بسیاری از موارد BIM به دلیل مدل سازی دقیق از دست رفته اند. آنها با انتخاب نوع دستگیره درها یا گذاشتن سطل های زباله و فرش در اتاق ها ده ها ساعت کاری از دست دادند. سطح توسعه مشخص می کند که اطلاعات گرافیکی در مرحله معینی از توسعه چه مقدار و کدام اطلاعات گرافیکی را باید شامل شود.

در اینجا لیستی از اطلاعات است که ما معمولاً از مدل گرافیکی می خوانیم (لیست بسته به پروژه متفاوت است):

•  اتاقها / فضاها (محل قرارگیری آنها)
•  بخشها (گروههای اتاق ، به عنوان مثال بخش دندانپزشکی)
•  تاسیسات (بهداشتی ، تهویه ، برق)
•  قطعات (اجزای نصب ، به عنوان مثال تابلو برق)
•  تجهیزات (عناصر قابل مدل سازی ، به عنوان مثال میز عمل ، MRI ، میز اداری)

اطلاعات غیر گرافیکی

این ساخت فراداده به عنوان هسته اصلی مدل است. اطلاعات غیر گرافیکی ، فناوری BIM را به یک انقلابی در بازار تبدیل کرده است. با مدلسازی صحیح اطلاعات می توان مشتقات آن را از جمله گزاره ها ، اسکناس ها و نیز برآورد هزینه ها به راحتی مدیریت و ایجاد کرد. هر شی object ایجاد شده در نرم افزارهای BIM امکان پیوند دادن اطلاعات با آن را فراهم می کند ، به عنوان مثال. متریال(مواد) ، کلاس مقاومت در برابر آتش ، رنگ ، هزینه یا تولید کننده.

اطلاعات را می توان با ویرایش ویژگی های آن یا افزودن ویژگی های جدید ، مستقیماً به عناصر موجود در یک برنامه گرافیکی (مانند ArchiCAD ، Revit) اختصاص داد. همچنین می توان از پایگاه داده هایی که با مدل ایجاد شده همکاری می کنند (به عنوان مثال Cobuilder یا dRofus) استفاده کرد.

یک طراح می تواند اطلاعات غیر گرافیکی را به هر یک از اشیا، ، (به عنوان مثال یک صندلی ، میز) یک شی construction ساختمانی ، (به عنوان مثال سقف) ، یا فضا (به عنوان مثال یک اتاق) اختصاص دهد. علاوه بر این ، اطلاعات غیر گرافیکی را می توان به عناصری که از نظر فیزیکی مدل سازی نشده اند نیز اختصاص داد (به عنوان مثال قفل درب یا کاشی های دیواری). اطلاعات دقیق در مورد پروژه (سطح اطلاعات – LOI) با توسعه پروژه پیشرفت می کند. در مرحله کانسپت ، ما یک دیوار پارتیشن را به عنوان “100 میلی متر دیوار پارتیشن غیر تحمل کننده” توصیف می کنیم. در مرحله طراحی دقیق ، این یک “دیوار تقسیم ضخامت 100 میلی متر ، یک براکت زاویه ای آلومینیومی سی سی 60 ، تخته گچ 2 برابر ، EI = 30” است. با این حال ، در مرحله ساخت ، ما اطلاعاتی در مورد تولید کننده خاص مواد از جمله قیمت ها اضافه خواهیم کرد.

برای دسترسی به اطلاعات موجود در مدل ، نیازی به داشتن مجوز برای نرم افزارهای گران قیمت تخصصی ندارید. داده های مربوط به این عنصر را می توان از هر نمایشگر IFC رایگان موجود در بازار (به عنوان مثال BIM Vision توسط Datacomp) خواند.

در اینجا لیستی از اطلاعات است که معمولاً به ویژگی های عناصر اختصاص می یابد:

• اطلاعات متریال (گرم بتن C20 / 25)
• مشخصات فیزیکی (مقاومت در برابر آتش ، کلاس ضد صدا) ،
• شرکت تولید کننده،
• تامین کننده،
• هزینه،
• ارجاع به اسناد تولید کنندگان ،
• دوام (مرحله مدیریت تاسیسات ، به عنوان مثال تعمیر و نگهداری هر 10 سال).

مستندات و مدارک

در این زمینه ، ممکن است اسنادی ثابت (به عنوان مثال قالب PDF) ، که بیشتر از روند فعلی سرمایه گذاری (برآورد هزینه ، مشخصات ، برنامه ها) و آنچه مربوط به فرآیند BIM است ، پیدا شود ، به عنوان مثال. برنامه اجرای (BIM BEP) ، شرایط اطلاعاتی کارفرما (EIR). در گذشته نرم افزار CAD ، این گسترده ترین مجموعه اطلاعات بود. با رشد روزافزون فناوری BIM ، در حال کاهش است. هرچه BIM در یک پروژه معین بیشتر باشد ، به اسناد کمتری نیز نیاز است.

مهمترین مشکل در اسناد استاتیک جستجوی داده ها است. هر سندی باید پیدا شود ، باز شود و بررسی شود. شرط می بندم اکثر ما به یاد می آوریم که چقدر وقت خود را صرف جستجوی اطلاعات مختلف کرده ایم.

بد نیست اگر این پوشه ها روی هارد دیسک باشند. من دقیقاً به یاد می آورم که چگونه با اسناد در محل ساخت و ساز از بیننده ها عبور می کنم ، زیرا “من به یاد می آورم که چنین اطلاعاتی در یکی از توضیحات فنی بود … اما در کدام رشته؟” خوشبختانه امروزه می توانیم اطلاعات بیشتر و بیشتری را به مدل اختصاص دهیم و مستقیماً در نرم افزار مشاهده کنیم (به عنوان مثال برآورد هزینه ها ، برنامه ها). اطلاعات کامل تر ، پویاتر و تشخیص آنها آسان است. در نتیجه ، ما به اسناد کمتری که در هارد دیسک ذخیره شده نیاز داریم.

نمونه هایی از انواع اسناد که در قالب های ایستا جمع آوری می کنیم:

• برنامه،
• برآورد هزینه،
• اطلاعات تماس با شرکت ها و افراد درگیر در پروژه ،
• مستندات محصول و متریال ،
• مستندات مربوط به مدیریت تاسیسات تجهیزات ساختمانی

محیط داده های مشترک

شما می دانید که چگونه اطلاعات ایجاد شده در طی فرآیند BIM را تقسیم می کنیم. اکنون می خواهم نحوه مدیریت و نگهداری آنها را شرح دهم.

ذخیره سازی و جریان داده ها در یک فضای مشترک به نام (محیط داده های مشترک CDE) رخ می دهد ، که شامل تمام اطلاعات مربوط به پروژه است. این می تواند یک سرور ، یک ابر یا یک اکسترانت باشد. هر یک از شرکت کنندگان در پروژه به داده هایی که برای انجام وظیفه خود نیاز دارند دسترسی دارند. در عمل ، به عنوان CDE در پروژه ها ، ما فضای دیسک مشترکی را که به پوشه هایی با تنظیمات دسترسی تقسیم شده اعمال می کنیم. با این وجود ، ابزارها ثانویه هستند ، و همه اینها مربوط به روند کار است.

با استفاده از فقط یک منبع اطلاعاتی مشابه برای همکاری در بین اعضای پروژه ، از خطاها و عدم دقت در جریان اطلاعات جلوگیری می کنیم. هنگامی که یک معمار به اطلاعاتی در مورد داکت های تهویه نیاز دارد ، به سادگی مدل تاسیساتی را از روی دیسک باز کرده و آن را با مدل معماری آنها ترکیب می کند. اگر سوالی داشتید ، می توانید یک مورد را روی مدل علامت گذاری کنید ، یک نظر بنویسید و یک تصویر صفحه ای پویا برای گیرنده ارسال کنید (همکاری طراحان در گردش کار طراحی BIM در پست های بعدی به تفصیل مورد بحث قرار خواهد گرفت).

اصل کلی کار در CDE و استفاده از سه نوع اطلاعات در نمودار زیر از استاندارد انگلیس PAS 1192-2 نشان داده شده است:

از ابتدای فرآیند سرمایه گذاری ، اطلاعات به سه نوع تقسیم می شوند. مقدار آنها به طور طبیعی با پیشرفت پروژه افزایش می یابد، که به عنوان مدل اطلاعات پروژه یاد می شود و شامل تمام داده های تاریخی ایجاد شده توسط طراحان ، پیمانکاران و تامین کنندگان در طول توسعه پروژه است. پس از واگذاری ، انتقال ساختمان به مرحله بهره برداری ، اطلاعات از پروژه به عنوان یک مدل اطلاعات دارایی – اطلاعات نهایی ، تأیید شده و “به صورت ساخته شده” منتقل می شود که سپس در طول عمر آن برای مدیریت ساختمان اعمال می شود.

اطلاعاتی که به یک مدل اختصاص داده نشده است فقط مجموعه ای از داده های تصادفی است.

“مدل / مدلسازی / مدیریت” در فناوری BIM

حرف “M” معمولاً به عنوان Model یا Modeling ترجمه می شود. در عین حال ، توسعه علامت اختصاری BIM به عنوان مدیریت اطلاعات ساختمان (Building Information Management)، به طور فزاینده ای محبوب می شود ، زیرا این مدیریت اطلاعات است و نه مدل سازی ، که در کل فرآیند بسیار مهم است.

این مدل به عنوان نقطه کانونی فرآیند حاوی کلیه اطلاعات و محل همکاری همه شرکت کنندگان در فرآیند در نظر گرفته شده است. در عین حال ، خود مدل فقط نمایش گرافیکی اطلاعات طراحی شده است. یک مدل گرافیکی نیز می تواند در Sketch Up ایجاد شود – این یک تجسم ساده است که هیچ اطلاعاتی ندارد. از آنجا که ما از نرم افزارهایی مانند Revit یا Archicad مدل سازی می کنیم ، قادر هستیم نه تنها داده های هندسی بلکه سایر اطلاعات مورد نیاز را نیز در پروژه وارد کنیم.

یک مدل بدون اطلاعات فقط یک تجسم است.

خلاصه

با جمع بندی این پست در چندین نکته ، ممکن است بگوییم که فناوری BIM به شرح زیر است:

• فناوری مورد استفاده در صنعت AEC ،
• فرایندی که از نیازهای سرمایه گذار شروع می شود ، از طریق مرحله طراحی ، ساخت و ساز ، تا مدیریت تسهیلات در طول عمر آن ،
• کار همه شرکت کنندگان پروژه در محیط داده های مشترک ،
• مدل سه بعدی ، که حامل اطلاعات و وابستگی اشیا میان یکدیگر است ،
• اطلاعات نزدیک به مدل 3D ، اجازه می دهد تا آنها را به راحتی پیدا و دقیق کنیم ،
• اسناد عمومی که نمی توانند با مدل سه بعدی مرتبط شوند ، لازم برای انجام فرآیند سرمایه گذاری است ، به طور مناسب نامگذاری شده و در CDE قرار گرفته است.

اگر احساس می کنید این پست کمی توضیح داده است که BIM چیست ، آن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید. ما را قادر می سازد تا با ایده توضیح عملی BIM به گروه وسیع تری از مردم برسیم.